مقاله
ارادهٔ آزاد چیست؟ سه پاسخ بزرگ
سازگارگرایی، اختیارگرایی و جبرگرایی سخت؛ سه راهِ پاسخ به یک پرسش کهن.
＋ نشان کردن«ارادهٔ آزاد» به نوعی کنترل بر کنش‌های خود اشاره دارد که معمولاً با مسئولیت اخلاقی گره می‌خورد. پرسش این است که آیا چنین کنترلی با جبرِ علّی سازگار است؛ جبری که می‌گوید هر رویداد با علل پیشین و قوانین طبیعت تعیین شده است.
۱. سازگارگرایی
سازگارگرایان می‌گویند آزادی و جبر می‌توانند هم‌زمان درست باشند. آزادی یعنی عمل کردن بر اساس خواست و تصمیم خود، بدون مانع بیرونی؛ نه رها بودن از زنجیرهٔ علل. هیوم، فرانکفورت و دنت از این سنت‌اند.
۲. اختیارگرایی
اختیارگرایان می‌گویند جبر با آزادی ناسازگار است و انسان دست‌کم در برخی انتخاب‌ها منشأیی ورای زنجیرهٔ علل دارد. برخی نسخه‌ها بر علت‌مندیِ خودِ عامل تأکید می‌کنند و برخی بر فرایندهای علّیِ نامتعین. نگرانیِ «بخت» این است که اگر انتخاب نامتعین باشد، چرا آن را به حساب عامل بگذاریم؟
۳. جبرگرایی سخت
جبرگرایان سخت می‌گویند جبر درست است و آزادیِ مورد نیاز برای مسئولیت اخلاقی وجود ندارد. در این نگاه، بازخواست اخلاقی باید بازنگری شود، هرچند می‌توان دربارهٔ اصلاح، پیشگیری و امنیت همچنان استدلال کرد.
هیچ‌کدام از این پاسخ‌ها آخرین کلمه نیستند؛ اما هر سه نشان می‌دهند که مسئلهٔ آزادی، پیش از هر چیز، پرسشی دربارهٔ معنای کنترل و مسئولیت است.