آرتور شوپنهاور (Arthur Schopenhauer)

شوپنهاور در دربارهٔ آزادی اراده استدلال می‌کند که هر کنش، ضرورتاً از منشِ ثابت و انگیزه‌های حاضر برمی‌آید. ما می‌توانیم کاری را که می‌خواهیم انجام دهیم، اما نمی‌توانیم آزادانه تعیین کنیم که چه چیزی را بخواهیم.

او میان «آزادیِ تجربی» (نبودِ مانع) و «آزادیِ مابعدالطبیعی» تفکیک می‌کند و تنها دومی را مسئلهٔ واقعی می‌داند؛ موضعی که بحث جبر و مسئولیت را به قلب متافیزیک می‌برد.