عدالت

پیامدگرایی

فایده‌گرایان عدالت را با بیشترین خوشبختی کلی می‌سنجند. نقد مشهور این است که ممکن است حقوق اقلیتی را برای خیر اکثریت قربانی کند؛ عدالت نباید فقط جمع‌زدن سود باشد.

راولز و پردهٔ جهل

جان راولز می‌پرسد اگر پشت پردهٔ جهل باشیم و ندانیم چه جایگاهی خواهیم داشت، چه اصولی را انتخاب می‌کنیم. اصل تفاوت او می‌گوید نابرابری‌ها فقط وقتی مجازند که به سود محروم‌ترین‌ها باشند.

استحقاق و قابلیت

نوزیک بر حقِ مالکیت و انتقال تأکید می‌کند و مالیات بازتوزیعی را محدود می‌خواهد. سن و ناسباوم از «قابلیت» سخن می‌گویند: عدالت یعنی فراهم‌کردن امکان واقعی زندگیِ شایسته برای همه. جدال این رویکردها، جدال بر سر معنای آزادی و برابری است.