طعم گیلاس
آقای بدیعی دنبال کسی است که خاکش کند.
آیا زندگی معنایی در خود دارد یا ما آن را میسازیم؟ اگر جهان هیچ هدفِ از پیشتعیینشدهای ندارد، آیا زندگی بیمعنا میشود یا آزادتر؟
آیا زندگی معنایی در خود دارد یا ما آن را میسازیم؟ اگر جهان هیچ هدفِ از پیشتعیینشدهای ندارد، آیا زندگی بیمعنا میشود یا آزادتر؟
آیا زندگی معنایی در خود دارد یا ما آن را میسازیم؟
برخی میگویند معنا مستقل از خواست ماست: در خدا، نظم کیهانی، یا ارزشهای عینی ریشه دارد. در این نگاه، زندگی خوب یعنی همراستایی با آن معنا.
برخی میگویند معنا را خودمان میآفرینیم؛ از طریق پروژهها، روابط، تعهدها و ارزشهایی که انتخاب میکنیم. سارتر از آزادی و مسئولیتِ آفرینش معنا سخن میگوید.
کامو میگوید جهانِ بیمعنا و نیاز انسان به معنا در تضادند؛ پاسخ او نه خودکشی و نه ایمان، بلکه سرکشیِ آگاهانه و ساختن معنا در همین زندگی است. پرسش باقی میماند: معنای ساختگی، بهاندازهٔ معنای عینی ارزشمند است؟
به دنیای گستردهٔ مسائل فلسفی سر بزن و دیدگاههای خود را گسترش بده.