انتخاب‌های کوچک، مسئولیت‌های بزرگ
بحثی دربارهٔ اینکه انتخاب‌های روزمره چطور مسئولیت می‌سازند.
＋ نشان کردنسارا و نیما هم‌کلاسی‌اند. معلم از آن‌ها می‌خواهد برای کارِ گروهی تصمیم بگیرند. سارا می‌گوید: «من که مجبور نیستم؛ هر چه بقیه بگویند.» نیما می‌گوید: «پس اگر نتیجه بد شد، تقصیر من نیست.»
اما هر دو در همان لحظه انتخاب می‌کنند که مسئولیت را نپذیرند. آیا انتخاب نکردن هم یک انتخاب است؟ اگر شرایط ما را مجبور کرده باشد، تا کجا مسئولیم؟
پرسش‌ها: فرق «نتوانستم» و «نخواستم» چیست؟ آیا کسی که تحت فشار انتخاب می‌کند مسئول است؟ یک انتخاب کوچک چطور می‌تواند به یک عادت بزرگ تبدیل شود؟